Eind mei 2003 kwamen wij bij toeval in contact met Irma. We hadden begrepen dat ze een Harley had gekocht en er graag en veel op reed maar dat ze zich niet helemaal op haar gemak voelde in het motorwereldje. Daarom boden we aan samen wat te gaan rijden en evenementen te gaan bezoeken.
Helaas hoorden wij dit erg laat en werd het contact pas eind mei gelegd. Ze reageerde echter enthousiast en ze was vreselijk trots toen ze in Breda bij de Harley dag aankwam en aan het hoofd van onze groep naar het evenement reed.
Op 29 juni bij Hilversum Alive en Harley Dag Utreg was ze weer aanwezig. Ze vertelde wel dat ze pijn had maar was toch blij dat ze mee kon rijden en was later zeer enthousiast over het geheel. Voor aanstaande zondag hadden we een gezamenlijke toerrit gepland waarbij we haar eerst op zouden halen en dan maar zien waar de reis ons zou brengen.
Helaas zullen we dit niet meer mogen meemaken.
In de korte tijd dat we contact met haar hebben gehad heeft ze zich ontpopt tot een gewaardeerd lid van ons groepje en het is jammer dat het zo snel voorbij moest zijn.
We zullen haar missen maar zijn er trots op dat we haar met zoveel mensen mogen begeleiden op haar laatste reis!
Voordat Irma overleed had ze in het protocol laten opnemen dat wij, de zwetsers, een rol zouden hebben bij haar begrafenis. Daarom reden we kwart voor zeven in de ochtend weg vanuit Amsterdam om rond kwart over zeven te verzamelen bij een benzine pomp langs de A2. Hier kwamen nog een aantal mensen bij de groep waarna we doorreden naar Oosterhout.
In Oosterhout hadden we afgesproken te verzamelen vlakbij Irma’s huis waar wij om 8 uur aankwamen. In het uur daarna kwamen er nog een stuk of 25 motorrijders uit heel Nederland en zelfs België bij waaronder de dealer waar Irma haar HD gekocht had en haar motor instructeurs van de KNMV. Van die plek af reden we gezamenlijk naar Irma’s huis waar de familie al aanwezig was. Na een tijdje wachten op de rouwauto vertrokken we richting Vlijmen alwaar de rouwdienst zou zijn. In de stoet ging de rouwauto met Irma erin voorop en daar meteen achteraan, zoals door haar gevraagd was, een van de zwetsers op haar motor gevolgd door de volgauto’s en de motoren.
Ondanks dat er geen politie begeleiding was hebben wij besloten toch onderweg maar kruispunten, rotondes en opritten af te zetten. Vrijwel niemand wist waar we uiteindelijk in Vlijmen moesten zijn dus wilden we koste wat het kost de stoet bij elkaar houden. Daarbij was het voor de rijders in de stoet wel zo rustig en voor de familie wel zo prettig.
Irma’s broer had al van tevoren aangegeven dat bij de aula een probleem mogelijk zou zijn. Irma had namelijk gewild dat haar motor naast de kist zou komen te staan en de familie vond het jammer dat de beheerder van de aula dit niet toe wilde staan.
Aangezien Irma dit wilde en de familie het zo jammer vond dat het niet kon hebben wij ter plekke besloten dat het wel kon. Aangekomen bij de aula was er wel even enige discussie maar we hebben simpelweg de motor naar binnen gereden en naast de kist gezet.
Hierna volgde een uitermate aangrijpende rouwdienst waarin Irma’s liefde voor motorrijden en Harley’s veelvuldig naar voren werd gebracht door de familie. De familie had gevraagd of er iemand namens de zwetsers iets wilde zeggen en deze eer was mij toebedeeld. Bovenstaand stukje had ik hiervoor geschreven maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik door de emoties de tekst nauwelijks nog lezen kon en dus maar wat voor de vuist weg heb gesproken.
Na deze dienst en koffie ging de stoet verder richting Nijmegen. Hier zou Irma, slechts in aanwezigheid van de familie, begraven worden. Ook hier weer escorte rijden dus we hebben de meeste kruispunten en opritten afgezet zodat de stoet op de snelweg geen last zou hebben van invoegende vrachtwagens en gestresst inhalende automobilisten. De twee instructeurs lieten zich hier trouwens van hun beste kant zien en deden zeer actief mee!
De stoet werd afgesloten door Cock's trike en een aantal heren van HDC Utreg. Deze afsluiting was zo effectief dat de daarachter gevolgde file groot genoeg werd om bij het fileoverzicht op de radio genoemd te worden!
In Nijmegen aangekomen ging de familie naar de begraafplaats terwijl wij buiten bleven wachten. Dat bleken we echter verkeerd begrepen te hebben, ook wij waren gevraagd aanwezig te zijn. Er werden wat ontroerende laatste woorden gesproken waarna de kist in het graf werd geplaatst. Op Irma’s verzoek werd het graf vervolgens gedicht door alle familie leden en ook de motorrijders werden gevraagd een schop ter hand te nemen om hier aan mee te helpen. Op zich misschien een vreemde procedure maar een waardig afsluiting!
Na deze dienst werd de reis vervolgd, nu naar het huis van een zuster van Irma waar eten en drinken klaar stond. De twee zoons van Irma reden graag achter op twee Electra’s mee en ik denk dat hier twee nieuwe HD rijders zijn geboren!
In de tuin van de zuster van Irma is het vervolgens nog gezellig geworden en mengden de familie en de motorrijders zich in een mix van eten, drinken, praten over de dood, moppen vertellen, rondjes door Nijmegen rijden met familie leden achterop, motoren bewonderen, verder praten over Irma enzovoort.
Vroeg in de avond, op de weg terug naar Irma’s huis (om haar motor terug te brengen) stopten we bij een benzine pomp en daar maakte een van ons de opmerking dat het meer voelde alsof we van een feest terug kwamen dan van een begrafenis en dat voelden de meesten zo. Al met al een zeer enerverende dag maar ook een meer dan waardig afscheid!
Dries