We hebben allemaal staan janken, ik heb in een hoop van de oogjes van de
stoere H-D jongens tranen zien blinken. Tijdens de woorddienst in de veel
te warme aula maar ook aan het graf toen de jongens van Irma het graf
helemaal zelf af gingen maken.
Ik vond het heel bijzonder dat een van de zonen eerst de schep weer uit
handen heeft gelegd en zijn hoofd ging schudden omdat hij geen aarde op
zijn moeder kon gooien en later is hij gaan schepen als wilde hij niet meer
stoppen tot dat het klaar was en zijn moeder eindelijk rust had.
Het was een ongewoon gezicht dat het graf door de familie en nabestaanden
helemaal zelf is dicht geschept maar ik vond dit een hele goede afsluiting
met name ook voor de zonen. Ze hebben de ziekte, de dood, de uitvaart van
hun moeder en alles wat erom heen zat helemaal samen kunnen doorstaan en af
kunnen sluiten en dat moet ze ook een geruststellend gevoel geven. Ik hoop
voor Jan en Jaap dat ze hier vrede me hebben.

Ik ben niet zo goed in het verwoorden van mijn gedachten zoals Mick,Rob of
Cock maar voor mij waren die twee jongens met de scheppen het mooiste van
de dag. ( Afgezien van de file op de snelweg natuurlijk en niet te vergeten
de warmte waarmee de familie ons bikers tegemoet kwam )

Het was een mooie en waardevolle dag die ik gelukkig heb mee mogen maken.
Groeten // Marion